Zaterdagmorgen vroeg, de wekker loopt af. Terwijl ik nog hartstikke moe ben, maar tijd om te draaien is er niet. Ik heb beloofd 2 judoka’s op te halen. Gelukkig is het meeste geregeld. Gister heb ik al de bagagebus opgehaald die we ’s avonds vol hebben gezet met allerlei lekkere dingen, dat zit wel goed.

Dus ik spring onder de douche, poets mijn tanden, doe een poging tot scheren, o jee het is alweer 06.00uur terwijl ik om 06.15 in Amsterdam-Noord had moeten zijn. Een flinke teug koffie voor het wakker worden en met een broodje in de hand spring ik in de auto en race richting Noord. Ik vind het altijd heel fijn om ’s morgens vroeg te rijden, lekker rustig op de weg en geen verveelde controles voor te hard rijden.

06.20uur sta ik op de stoep bij de eerste judoka, die mij via een slimme weg loodste naar de 2^e judoka. Had ik zelf nooit aan gedacht zo te rijden, viel het gelukkig mee hoeveel ik te laat was.

Alle andere judoka’s opgevangen op de Alphonso en redelijk op tijd vertrokken naar Den-Helder. Altijd weer moeilijk om ze allemaal tegelijk door de kaartjes controle te sluizen. Als je echter eenmaal op de boot zit, valt er een last van je af. Je weet dat je naar een goed georganiseerd evenement gaat wat zijn sporen verdiend heeft. In feite is dit de 10^e editie van het Texelse Judofeest. De organisatie had aangegeven daar vandaag geen extra inspanning voor te doen. De judokaclubs vonden echter dat dit niet zomaar voorbij kan gaan. Tenslotte is 10 jaar iets organiseren niet niets.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik Henk de Vries  op mijn fietsvakantie, met de kinderen op de boot naar Texel tegen kwam. Ik wist dat hij op Texel  een klein groepje judoka’s begeleide met een beperking. Henk was geïnteresseerd hoe je een G-judo toernooi opzette en vroeg om raad. De hele boot reis hebben we het hier over gehad. Hij wilde namelijk voor 1x ook een toernooitje organiseren. Toen ik aan hem vertelde, dat als hij het zou organiseren ik met 40 judoka’s wilde komen, begonnen zijn ogen te glimmen.  We raakte tijdens het gesprek steeds enthousiaster en ik zag het helemaal zitten. Ik zou met mijn groep toch al een weekend de hort op gaan. Want wat zien mensen met een beperking nou over het algemeen? Werk of school, busje naar huis, weekendje weg met ouders of bezoek als je niet thuis woont, in mijn enthousiasme, vond ik dat ook mensen met een beperking eens een weekend op pad konden gaan zonder medebewoners of familie. Texel was daarvoor ideaal. Dus toen Henk en Inger ons uitnodigde heb ik dat met beide handen aangegrepen en er een heel weekend van gemaakt. Buiten het toernooi om zijn we zondags altijd iets bijzonders gaan doen met de judoka’s. Zo hebben we het  Jutters museum bezocht, de zeehonden bij Ecomare bewonderd, we zijn op bezoek geweest bij de KNRM, we hebben op het wad gevaren en zeehonden bekeken, zijn naar de slufter geweest, eigenlijk te veel dingen om op te noemen.

Dit toernooi was de kers op de taart. Elke probleem werd opgelost, er is geen verkeerd woord gevallen, veel enthousiaste vrijwilligers, de Texelse mentaliteit spreekt me erg aan. Voor elkaar klaar staan en elkaar helpen, is volgens mij de lijfspreuk van een Texellaren. Terecht dat Henk en Inger de Vries in het zonnetje gezet werden. En dat de koningin behaagde hun beiden lid te maken in orde van Oranje Nassau, maar ook de Gouden G speld en het ere-bondslidmaatschap van JBN hun ten deel viel is verdient. Zoals gebruikelijk heb ik geprobeerd de verenigingen te mobiliseren. Door foto’s te vragen en een donatie. Dit blijkt toch steeds moeilijk te zijn voor onze judoverenigingen, helaas waren er maar 2 verenigingen die reageerden, daar kon ik niet zoveel mee. Dus maar even gekeken wat er in de pot van Special Needs Judo zat en daar kon gelukkig wel een presentje vanaf. Dus hebben we een foto collage gemaakt en een weekendje wellnes geregeld samen met sportschool Rust  wat Henk en Inger best wel kunnen gebruiken.

Lekker een dagje relaxen in het thermenbad, joepie!

Als Albert op zijn onnavolgbare manier de laatste prijzen uitreikt weet je dat het afgelopen is en dat doet pijn.

Dag Texel, dag judofeest, dag lieve Henk en Inger, dag kinderen en kleinkinderen, dag vrijwilligers, dag zeehondjes

We hebben 10 jaar lang van jullie genoten! BEDANKT

BvdE/BS Foto's BL

 Zie alle foto's