Op jbn.nl kan je de ervaringen van de Eerste-luitenant van de Landmacht en topjudoka, Bryan van Dijk, volgen. Lees hieronder deel 3 van zijn dagboek uit Afghanistan.

Deel 3: Kamp Holland
Geen dag is hetzelfde hier in Afghanistan. Donderdagavond kregen we in Kandahar plotseling de melding dat we binnen een half uur gereed moesten staan voor vertrek naar Tarin Kowt (TK). Het vervoer ging per Amerikaanse Black Hawk (helikopter). Halverwege de reis kregen de piloten een negatief weerbericht waardoor we direct terug vlogen naar Kandahar. Daar kregen we uiteindelijk rond middernacht een positief weerbericht waardoor we eindelijk naar Kamp Holland konden vertrekken. Eenmaal aangekomen konden we gelukkig direct slapen.

Kamp Holland heeft zijn naam te danken aan de vele Nederlandse militairen die daar gelegerd zitten en ligt in Tarin Kowt. Het is niet te vergelijken met het kamp in Kandahar. Kamp Holland is relatief klein, gemoedelijk en vooral goed gestructureerd. Van vrijdag tot en met dinsdag heb ik daar heel veel verschillende indrukken opgedaan. Wat mij opviel waren de louter positieve reacties van de militairen daar op onze aanwezigheid in hun kamp.

Survival-run
Voor de aanwezige militairen daar stond hun vrije zondag in het teken van de survival run. Dit groots opgezette evenement was ruim 8 kilometer lang, bestond uit 19 verschillende hindernissen en vond plaats binnen de veilige poorten van het kamp. Ik als Defensie topsporter moest wel meedoen aan dit evenement. Je kon hem lopen als individu of als koppel. Uiteindelijk werd ik door een van de militairen gevraagd of ik het parcour met hem samen wilde afleggen wat ik natuurlijk erg leuk vond. Het parcour was extra zwaar omdat Kamp Holland op 1400 meter hoogte ligt en het buiten 30 graden Celsius was. We finishten als 54ste in een tijd van 1uur en 4 minuten. Eens te meer een bevestiging dat de aanwezige militairen over een uitstekende conditie beschikken.

Planning
Op Kamp Holland draait alles om de juiste planning. Dat moet ook want de verschillende eenheden hier zijn vaak afhankelijk van elkaars werkzaamheden. Helaas komt het hier regelmatig voor dat de planning nog wel eens verandert en dat de verschillende schema’s automatisch worden omgegooid. Omdat we dinsdag naar Kandahar terug zouden vliegen, had ik maandag gepland om judoclinics te verzorgen op Kamp Holland. Onder de militairen was er gelukkig veel animo, dus ik had er veel zin in. Helaas kregen we zondagavond te horen dat onze vlucht vervroegd werd naar maandagochtend. Dat betekende dus dat ik alle judoclinics moest afblazen en daar baalde ik heel erg van. Doordat het zondagnacht heel hard had geregend konden we maandag uiteindelijk niet vertrekken. De start/landingsbaan in Kamp Holland is namelijk niet van beton maar van verhard zand. Met slecht weer kunnen er dus geen vliegtuigen landen en opstijgen. We waren dus genoodzaakt om nog een dag in Kamp Holland te blijven.

Missie
Helaas heb ik op Kamp Holland dus geen judoclinics kunnen verzorgen. Ik heb wel met heel veel verschillende militairen kunnen praten. Hierdoor heb ik een heel ander beeld gekregen van wat men hier precies doet en hoe men denkt. Wat me opviel is dat iedereen positief denkt en zeer professioneel bezig is met zijn of haar werk. De algemene indruk die ik heb gekregen, is dat men hier helemaal niet weg wilt. Ze zijn begonnen aan een missie en willen deze graag ook afmaken. Alles is hier perfect geregeld waardoor men goed kan werken. Helaas krijgt niet iedereen dit mee in Nederland.

Onze aanwezigheid wordt zeer positief ontvangen hier. De mensen zijn hier blij dat ze een keer met iemand anders kunnen praten. Ook het optreden zondag van Raffaela en de band 30 Euro Live was zeer bijzonder. Door het slechte weer vond dit optreden plaats in de helikopterhangar en werd zeer goed bezocht. De meeste bezoekers gingen echt helemaal los en hadden dus een onvergetelijke avond.

Vertrek
Dinsdagmiddag vertrokken we met een Australische C130 (militair vliegtuig) terug naar Kandahar. Volgens de planning vertrekken we woensdagnacht terug naar Dubai. Maar de planning hier is niet altijd bindend. Deze trip blijft voor mij dus één groot avontuur. Jullie horen nog van mij.

Groet,
Bryan