Kitty Bravik keert komend weekend, na bijna acht maanden aan de kant te hebben gestaan, terug op de haar zo vertrouwde judomat. De judoka in de klasse -52 kg neemt deel aan de wereldbekerwedstrijd in Sofia.

Sinds de voorzomer van 2011 is het stil rondom Bravik. Kort daarvoor, voorafgaand aan de EK judo in Istanboel, is ze echter nog volop onderwerp van gesprek. Bondscoach Marjolein van Unen laat Bravik aanvankelijk buiten de selectie voor het titeltoernooi. Van Unen twijfelt of ze bereid is zich volledig op te offeren voor topsport. Ook haar coach Benito Maij mist het heilige vuur. De nummer drie van de EK 2009 reist alsnog af naar de Turkse stad. Zonder succes.

Begin mei raakt de 24-jarige ook nog geblesseerd. Op de Grand Prix van Bakoe klemt de Chinese Cancan He haar schouder af. “Helaas greep de scheidsrechter noch ik zelf op tijd in om een blessure te voorkomen.” Tijdens trainingen lijkt het alsof haar schouder steeds uit de kom wil schieten. Een orthopeed stelt na een MRI scan vast dat Bravik een scheur in haar labrum heeft. “De labrum zorgt ervoor dat je schouder mooi in de kom blijft, maar door dat scheurtje functioneerde het niet naar behoren.” Een operatie was noodzakelijk en een langdurig herstel volgt. “Ook blessures horen bij het leven van een topsporter.”

Diep en eenzaam dal
Gek genoeg blijkt de kwetsuur een welkome afwisseling voor de in Enkhuizen geboren judoka. “De blessure kwam op het juiste moment. Dat klinkt raar, midden in het kwalificatietraject voor de Olympische Spelen, maar ik stond op het punt om met judo te stoppen. Ik was doodongelukkig, zag nergens meer het plezier van in en was niet te genieten voor de mensen om mij heen. Natuurlijk, in eerste instantie schrok ik heel erg van deze blessure, maar het heeft me wel uit een diep, eenzaam en negatief dal getrokken.”
“In de herstelperiode van zes maanden heb ik alles heel rustig en gecontroleerd opgebouwd. Mijn geduld is ontzettend op de proef gesteld.” Inmiddels heeft ze al een trainingsstage in Oostenrijk en een wedstrijd in Frankrijk achter de rug. “Het voelde goed om weer op de wedstrijdmat te staan, ik was gefocust en had er plezier in. En plezier, daar ben ik het laatste half jaar achter gekomen, is héél belangrijk wil je het leven als topsporter volhouden.”



Plezier
De grootste winst van haar rentree zit dan ook vooral in het hervonden plezier, aldus Bravik. “Ik ben een vrolijker en positiever mens. Wat dat uiteindelijk zal betekenen in de zin van prestaties op de mat zal de tijd uitwijzen. Maar de weg er naar toe is minstens zo belangrijk en daar ga ik nu 100% van genieten.”

Geheel fit en vol motivatie stapt Bravik komende zaterdag de Bulgaarse mat op. “Ik voel dat ik klaar ben voor het echte werk. Ik ga het niet uitdrukken in een resultaat, want dan sleur ik mezelf weer naar een plek waar ik moeilijk mee om kan gaan. Ik ga er echter alles voor geven om in de komende periode een topprestatie neer te zetten. Met niets anders dan plaatsing voor de EK in Rusland in het achterhoofd, ga ik vol goede moed de komende wedstrijdperiode in.”